Teoria części czasowej inspirowana koncepcją porządku zdarzeń według S. K. Thomasona

Pojęcie części czasowej używane jest często w prezentacji różnych koncepcji trwania. Autorzy odwołują się zazwyczaj do definicji zaproponowanych przez T. Sidera lub D. Zimmermana, angażujących pojęcia mereologii. Celem referatu jest prezentacja autorskiej teorii części czasowej, w której korzysta się z koncepcji porządku zdarzeń zaproponowanej przez S. K. Thomasona [1], [2]. Ta ostatnia oparta jest na […]

Modalność Basa van Fraassena modalnej interpretacji fizyki kwantowej

Mimo że mechanika kwantowa posiada ugruntowaną pozycję we współczesnej nauce, wciąż żywy jest problem jej interpretacji. Choć wielu współczesnych fizyków zdaje się sądzić, że dla rozwoju mechaniki kwantowej jako teorii i jej praktycznych zastosowań wybór jednej spośród wielu istniejących interpretacji (m.in. kopenhaska, wieloświatowa, zmiennych ukrytych) nie ma znaczenia, problem wciąż domaga się rozwiązania. Jednym z […]

Czyny supererogacyjne a czyny sprawiedliwe ujęte w terminach pewnej elementarnej teorii działań

Na potrzeby niniejszych rozważań wystarcza pewna uproszczona teoria działań, gdzie S to zbiór sytuacji, M – zbiór morfizmów z działaniem składania, taki że m(s1)=s2 dla dowolnych s1, s2ϵS. Dla uproszczenia złożenie morfizmów m2ʘm1 będziemy zapisywać jako parę (m1, m2). Jeśli mamy ponadto H – zbiór ludzi (agentów), możemy określić działania (czyny) agentów poprzez morfizmy w […]

Odniesienia do retorycznego etosu

W drugiej księdze Retoryki (1378a) Arystoteles wskazał następujące komponenty retorycznego etosu, tj. wiarygodności mówcy: „Trzy istnieją przyczyny, dla których przemawiający są wiarygodnymi […]. Są nimi rozsądek, cnota i dobra wola” (przeł. M. Korolko). Rozróżnienie to stanowi inspirację dla badań nad odniesieniami do retorycznego etosu w debacie politycznej. Charakterystyczną własnością tego typu dyskursu jest wspieranie lub […]