Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

2019śr11wrz17:3018:00Trzy przełomy w estetyce malarstwa: naturalistyczny, antynaturalistyczny i neonaturalistycznydr hab. Józef Tarnowski, prof. UG (Uniwersytet Gdański)17:30 - 18:00 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki

abstrakt

Nowoczesny naturalizm/realizm – terminy te traktuję jako synonimy, gdyż historycznie używane były w odniesieniu do tego samego zakresu malarstwa – miał swoją artystyczną spektakularną inaugurację w Pavillon du Réalisme Courbeta w 1855 r., a programową w wypowiedziach tego artysty, i został rozwinięty jako estetyka naturalistyczna przez liczne grono francuskich krytyków artystycznych tamtej epoki, na czele z Thoré-Bürgerem, a także przez teoretyzującego na temat malarstwa Emila Zolę. O ile jednak koncepcja owych krytyków była monistyczna – aleteiczna, tj. na szczycie wartości stawiała wizualną prawdę dzieła malarskiego, to koncepcja Zoli była dualistyczna – aleteiczno-ekspresjonistyczna – bazowała na definicji dzieła sztuki jako takim prawdziwym odtworzeniu fragmentu natury, które zarazem wyraża indywidualność artysty. Do polskiej kultury przeszczepili tę estetykę Antonii Sygietyński i Stanisław Witkiewicz. Pod koniec XIX wieku we Francji pojawiła się nowa estetyka, odrzucająca naturalizm nawet w wersji dualistycznej. Jej emisariuszem w polskiej kulturze stał się Adolf Basler. Ta nowa estetyka, stawiająca na szczycie wartości artystycznych deformowanie i upraszczanie prawdziwego przedstawiania natury w dziele sztuki malarskiej, „obsłużyła” całe niemal malarstwo modernistyczne, z wyjątkiem „abstrakcji”. Zakwestionowana została dopiero przez postmodernistyczną estetykę podwójnego kodowania, która otwierała sztukę na odrzuconą przez modernizm tradycję. W pełni wykrystalizowała się ona pod koniec lat 90. XX wieku w nurcie “new old masters” intencjonalnie nawiązującym do dawnych mistrzów, dążących do prawdziwego przedstawiania rzeczywistości. Głównym estetykiem tego nurtu stał się Donald Kuspit upatrujący w antynaturalizmie modernistycznym i jego neomodernistycznej kontynuacji samozagładę sztuki, zaś w nurcie neotradycjonalistycznym – udaną i heroiczną próbę jej odrodzenia poprzez rewitalizację naturalizmu.

dzień i godzina

(środa) 17:30 - 18:00

sala

GG-207 (Gmach Główny KUL)

organizator

Sekcja Filozofii Sztuki i EstetykiPrzewodnicząca Sekcji: prof. dr hab. Krystyna Wilkoszewska (UJ)
Sekretarz Sekcji: dr Bogna J. Gladden-Obidzinska (UW)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X