Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

pt13wrz11:0011:30Platoński idealizm matematycznie usankcjonowany według wykładni Hermanna Cohenadr Anna Agnieszka Musioł (Uniwersytet Śląski w Katowicach)11:00 - 11:30 C-304 (Collegium Jana Pawła II) organizator: Sekcja Historii Filozofii Nowożytnej i Współczesnej

abstrakt

Platon tworzy system wybitnie oryginalny. Jak czytamy w pismach polskiego marburczyka, Władysława Tatarkiewicza, zgodnie z wywodem intelektualnego grona marburskiej Philippiny: „platońska idea jest myślowym pierwiastkiem wiedzy”, jej źródłem i osnową, największą pewnością/pewną hypothesis (sichere hypothesis) lub „logicznym twierdzeniem, które kładzie się u zasad badania” (zob. W. Tatarkiewicz: „Spór o Platona”, w: „Szkoła marburska i jej idealizm”, tłum. P. Parszutowicz, Kęty 2010, s.50–52).

Cohen pochyla się nad platońską nauką o ideach, która w jego oczach jest pierwszym w historii myśli właściwym przedstawieniem problemu czystego poznania. Idealizm ten, znaczony niejako piętnem krytycyzmu, skupia w sobie dwa znamienne motywy. Pierwszym motywem jest moment sceptycyzmu; poznawczy sceptycyzm (Skepticismus). Charakteryzuje się on między innymi zwątpieniem w pewność danych zmysłowego spostrzeżenia. Motyw drugi, spirytualny (Spiritualismus) zakłada moment nadawania poznaniu nadmaterialnego, nieempirycznego wymiaru apriorycznej myśli.

Cohenowskie myślenie kategoriami afirmującymi w procesie poznania pierwiastek a priori, także z zaakcentowaniem poznawczego znaczenia apriorycznego intelektu i poznania rozumowego, implikuje refleksję matematyczno-geometryczną. Wiedza matematyczna, jako posiadająca pewność apodyktyczną, odgrywa fundamentalną rolę zarówno w systemie Platona, jaki i Kanta, oraz w marburskim programie filozofii jako krytyki poznania logicznego, ujętym przez idealistę Hermanna Cohena. W konsekwencji naukowej spójności postulatów rozwijanego na gruncie szkoły marburskiej systematu, inny reprezentant marburskiej szkoły neokantyzmu, Paul Natorp, w książce „Platos Ideenlehre. Eine Einführung in den Idealismus”, stwierdzi: „Nie zawaham się Hermanna Cohena nazwać tym, który otworzył nam oczy zarówno na Kanta, jak i na Platona” (zob. P. Natorp, „Platos Ideenlehre. Eine Einführung in den Idealismus“, Leipzig 1903, s. VI–VII, cyt. za A. J. Noras, „Filozof czystego poznania. Rzecz o Hermannie Cohenie”, Katowice 2018, s. 62).

W wystąpieniu przybliżę Cohenowską wykładnię platońskiego idealizmu z wyraźnym wyeksponowaniem wątków matematycznych. Swoje rozważania rozpocznę próbą scharakteryzowania Cohenowskiego panmetodycznego neokantyzmu, który promocją roli i znaczenia matematyki, stwarza projekt logiki czystego poznania według wykładni Hermanna Cohena.

dzień i godzina

(Piątek) 11:00 - 11:30

sala

C-304 (Collegium Jana Pawła II)

organizator

Sekcja Historii Filozofii Nowożytnej i WspółczesnejKierownik Sekcji: prof. dr hab. Adam Grzeliński (UMK)
Sekretarz Sekcji: dr Anna Markwart (UMK)

obradom przewodniczy

dr hab. Leszek Kopciuch, prof. UMCS

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

obrady sekcji w sesjach równoległych

sesja równoległa B

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X