Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

2019pt13wrz17:0017:30zmiana terminuPlatońska dialektyka jako model dla krytyki sztukidr Dariusz Rymar (Uniwersytet Śląski)17:00 - 17:30 GG-207 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Sztuki i Estetyki

abstrakt

W wystąpieniu podjęta zostanie próba zweryfikowania stereotypowych ocen, według których Platon miał wrogi stosunek do sztuki (Friedrich Nietzsche, Theodor Adorno, Gianni Vattimo, Richard Shustermann, Wolfgang Welsch, Arthur Danto). W inspiracji „pedagogiką basanistyczną”, przypisywaną Platonowi przez Williama Altmana oraz „pluralistycznym” odczytaniem Platońskiego „Parmenidesa” przez Kelseya Wooda, podjęta zostanie próba niedogmatycznej interpretacji opisów sztuki w dorobku Założyciela Akademii. W tym kontekście omówiony zostanie „mitotwórczy” i literacki charakter dorobku Założyciela Akademii (Diskin Clay, Dirk Cürsgen). Przybliżone zostaną główne argumenty Platona dotyczące sztuki w „Hippiaszu Większym”, „Protagorasie”, „Uczcie”, „Fajdrosie”, „Państwie”, „Prawach”, „Sofiście”, „Polityku” i „Filebie”. Wskazana zostanie “niespójność” argumentacji, co pozwoli wzmocnić założenie, że każdorazowo ocena sztuki wiąże się z kontekstem rozważań, oraz że całościowe ujęcie sztuki przez Platona wpisuje się w ramy dialektyki. „Basanistyczna pedagogika” Platona zostanie zestawiona z postulatami krytycznymi Reinharta Kosellecka czy Paula Crosthwaite’a. Wskazane zostaną zbieżności dialektyki z polaryzacjami, które charakteryzowały krytykę artystyczną, począwszy od jej narodzin w XVIII wieku (La Font de Saint-Etienne; Denis Diderot). Omówiona zostanie rola najgłośniejszych krytyków XIX i XX w. (Stendhal, Etienne-Jean Delecluze, John Ruskin, Eduard Hanslick, Clive Bell, Roger Fry, Herbert Read czy Clement Greenberg). Porównane zostaną argumenty opowiadające się za rolą sztuki w podnoszeniu świadomości społecznej. W świetle argumentów z drugiej księgi „Praw” Platona, przybliżone zostaną argumenty na rzecz niezależnej pozycji krytyków sztuki (Tobin Siebers, Michael Kaiser). W zakończeniu przywołany zostanie krytyczny wymiar w twórczości Witkacego, Tadeusza Kantora, Czesława Miłosza czy Iana Hamiltona Finlaya, co wzmocni hipotezę o kulturotwórczym charakterze dialektyki przeciwieństw.

dzień i godzina

(Piątek) 17:00 - 17:30

sala

GG-207 (Gmach Główny KUL)

organizator

Sekcja Filozofii Sztuki i EstetykiPrzewodnicząca Sekcji: prof. dr hab. Krystyna Wilkoszewska (UJ)
Sekretarz Sekcji: dr Bogna J. Gladden-Obidzinska (UW)

obradom przewodniczy

prof. dr hab. Krystyna Wilkoszewska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X