Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

czw12wrz12:1512:45Nietypowe odmiany ekstazy mistycznej: K. Rahner, G. Bataille i W. Krysiakmgr Patryk Zając (Uniwersytet Śląski w Katowicach)12:15 - 12:45 CTW-102 (Centrum Transferu Wiedzy) organizator: Sekcja Filozofii Religii

abstrakt

Zagadnienie ekstazy mistycznej (EM) jest przez filozofię eksplorowane znacznie rzadziej niż np. kwestia doświadczenia Boga (GE), a nawet doświadczenia mistycznego (DM) w ogóle. Stan ten może być rezultatem przyjęcia zasady „najpierw rzeczy pierwsze”, takie jak GE, a nawet DM. Nie bez znaczenia może być także przekonanie, że EM właściwa jest mistykom czy ascetom, czyli unikalna, a przez to elitarna. To wystarczy, by sprawę EM uczynić zagadnieniem wtórnym. Chciałbym jednak wykazać coś dokładnie odwrotnego. W mojej wypowiedzi będę argumentował, że istnieją punkty styczne między EM a doświadczeniem potocznym (naturalnym, codziennym), które umożliwiają aproksymację EM jako mającej raczej egalitarny niż elitarny charakter. Aby to wykazać:

  1. odwołam się najpierw do pism K. Rahnera i J. Badeniego. Obydwaj oni pozwalają zauważyć, że potencjał EM tkwi w przeżyciach codziennych. W tej perspektywie rozumienie EM jako wyłączonej, a przynajmniej ostro różnej od naturalnie rozumianego doświadczenia, i przez to jakoby zarezerwowanej dla nielicznych – daje tylko wyraz pewnemu założeniu, bez którego można się obyć;
  2. następnie, odwołując się do pism G. Bataille’a, spróbuję wzmiankować związki między EM a seksualnością jako odmianą naturalnego doświadczenia oraz możliwy supra- lub sub-teistyczny charakter EM, co także wskazywałoby na jej egalitarny charakter;
  3. dalej rozważę W. Krysiaka spisane sprawozdanie z pewnego jego przeżycia, w którym wskażę elementy właściwe EM i jej skutki. Będzie to kolejny argument za uznawaniem raczej egalitarnego, a nie elitarnego charakteru EM.
  4. Zakończę dwiema sugestiami. Sprawa EM, jako egalitarnej, dotyczy w pewien sposób – tj. z zachowaniem proporcji dla np. możliwości moralnych czy poznawczych – wszystkich ludzi. Pozostaje zagadnieniem, czy też rodzajem odniesienia do rzeczywistości w jej najbardziej fundamentalnej strukturze. Temu jednak sprzeciwia się kulturowy pozytywizm i scjentyzm. Odrzucenie ich metafizyki wciąż bowiem nie przeniknęło do kultury na tyle, by nastąpił rozpad tego, co B. Wolniewicz nazwał „obsesją naukowości”.

Jeśli sądzimy, że nasza kultura powinna stawać się bardziej inkluzywna, także poznawczo, to eliminacja tej obsesji pozostaje zadaniem otwartym.

 

dzień i godzina

(Czwartek) 12:15 - 12:45

sala

CTW-102 (Centrum Transferu Wiedzy)

organizator

Sekcja Filozofii ReligiiPrzewodniczący Sekcji: prof. dr hab. Dariusz Łukasiewicz (UKW)
Sekretarz Sekcji: dr hab. Ryszard Mordarski, prof. UKW

obradom przewodniczy

dr Grzegorz Chrzanowski

Uniwersytet Jana Pawła II w Krakowie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X