Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

czw12wrz18:1518:45Naturalizm a spirytualizm i problem jedności wiedzy o człowiekudr hab. Józef Kożuchowski (Wyższe Seminarium Duchowne w Elblągu)18:15 - 18:45 C-623 (Collegium Jana Pawła II) organizator: Sekcja Antropologii Filozoficznej

abstrakt

Współczesne debaty na temat praw człowieka, technologii genetycznych, ochrony ludzkich embrionów albo kwestii związanych z początkiem i końcem życia ludzkiego są naznaczone głęboką ambiwalencją – podkreśla Robert Spaemann, niedawno zmarły, jeden z najwybitniejszych współczesnych myślicieli niemieckich [1]. Jego zdaniem należy widzieć w tym wyraz fundamentalnego dualizmu w mentalności naszej epoki. Chodzi o dualizm, który ujawnia się w przeciwstawnych sobie stanowiskach – naturalizmie i spirytualizmie. Ażeby zrozumieć wszelki dualizm (i jakąś biegunowość) nie wolno być w nim uwikłanym, lecz przyjmować punkt widzenia świadczący o dystansie i pozostawaniu na zewnątrz takiego stanowiska lub jakoś ponad nim. W przeciwnym razie dualizm pogrąża się w dialektyce, w której każde stanowisko, nawet w sposób nieświadomy i niedobrowolnie, przeistacza się w orientację przeciwną. W filozofii pojawiają się próby zrozumienia owej dialektyki. Jest to intencją chociażby filozofii Hegla. Jego filozofia nie chce być filozofią dialektyczną, lecz taką, która tę dialektykę , w jakiej wikła się każdy skończony i ograniczony punkt widzenia, odkrywa i rozumie, i chce ją przezwyciężyć.

Już z powyższych względów nietrudno dostrzec doniosłość analiz filozoficznych na temat naturalizmu i spirytualizmu, jakie zostaną podjęte w tym artykule. Przedstawiają one ujęcie wspomnianego Roberta Spaemanna. Od razu wszakże trzeba zaznaczyć, że analizy te nie ograniczają się tylko do charakterystyki dwóch interesujących nas tu szczególnie stanowisk, chociaż owszem ta problematyka zostanie zaprezentowana w niniejszych rozważaniach najszerzej. Zapoznanie się z nią jest nader ważne, gdyż pozwala dostrzec, jak bardzo naturalizm i spirytualizm naznaczają i określają treść i charakter naszej wiedzy o rzeczywistości, a szczególnie o człowieku. Pomagają też uchwycić ambiwalencję, jaka ujawnia się w treści analiz podejmowanych na ten temat tak od strony naukowej, jak i filozoficznej.

Przy opisie drugiego zagadnienia podjęta będzie próba odpowiedzi na pytanie, czy w przypadku redukcjonistycznej wiedzy o rzeczywistości, a zwłaszcza o człowieku (jaką nam oferują te stanowiska) można mówić o jej jedności.

[1] R. Spaemann, Die zwei Interessen der Vernunft, w:, Idem, Über Gott und die Welt, Klett-Cotta, Stuttgart 2012, s. 322.

dzień i godzina

(Czwartek) 18:15 - 18:45

sala

C-623 (Collegium Jana Pawła II)

organizator

Sekcja Antropologii Filozoficznejprzewodniczący: ks. dr hab. Jarosław Jagiełło, prof. UPJPII (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie)
sekretarz: ks dr Milosz Hołda (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie)

obradom przewodniczy

dr hab. Arkadiusz Gudaniec

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X