Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

pt13wrz17:0017:30zmiana terminuMiejsce dialogu "Parmenides" w dorobku Platonamgr Dariusz Rymar (Uniwersytet Śląski w Katowicach)17:00 - 17:30 C-201A (Collegium Jana Pawła II) organizator: Sekcja Historii Filozofii Starożytnej i Średniowiecznej

abstrakt

Na początku wystąpienia przybliżone zostaną wnioski wynikające z badań stylometrycznych, a także wskazane zostaną aporie związane z ustaleniami chronologii pism Platona. Omówione zostaną argumenty Arystotelesa inspirowane Platońskim „Parmenidesem”, w: „Peri Ideon”, „Kategorie”, „Fizyka”, „Metafizyka”. Podjęta zostanie próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego Arystoteles w Argumencie Trzeciego Człowieka nie powoływał się na Platońskie ujęcie tej aporii. Rozważania te posłużą uzasadnieniu hipotezy, że Platoński „Parmenides” mógł powstać jako jeden z ostatnich utworów Platona, tj. wówczas, kiedy Arystoteles miał już uformowane podstawy własnej koncepcji. Ponadto w inspiracji interpretacją Kennetha Sayre’a, przeanalizowana zostanie metoda weryfikacji argumentacji poprzez ich „testowanie” w argumentacji negatywnej. Z kolei w oparciu o spostrzeżenia Francisa Cornforda, że Platon „umiejętnie maskuje” wynik argumentacji, żeby prowokować czytelnika do uważnego przestudiowania problemów, podjęta zostanie próba wskazania „ukrytego rozwiązania” w drugiej części dialogu. W tym celu wykorzystana zostanie również argumentacja Kelseya Wooda, opowiadającego się za „pluralistycznym” odczytaniem „Parmenidesa” oraz kluczowej roli „mgnienia” („exaiphnes”), jako “momentu niespójności”. W inspiracji odczytaniem „Parmenidesa” przez Franza von Kutscherę, w świetle współczesnej mereologii, uzasadnione zostanie założenie, że w „Parmenidesie” dialektyka jest metodologicznie najbardziej zaawansowana w całym dorobku Platona. W myśl „porządku czytania” Williama Altmana, argumentacja „Parmenidesa” zostanie zestawiona z rozwiązaniami w „Filebie”. Ponadto odwołanie do założeń „basanistycznej pedagogiki” ułatwi odpowiedź na pytanie, dlaczego argumentacja drugiej części „Parmenidesa” jest “rażąco absurdalna” (Reginald Allen). W zakończeniu przedstawione zostaną argumenty przemawiające na korzyść zmodyfikowanego „porządku czytania” w stosunku do „paradygmatu” chronologicznego.

dzień i godzina

(Piątek) 17:00 - 17:30

sala

C-201A (Collegium Jana Pawła II)

organizator

Sekcja Historii Filozofii Starożytnej i ŚredniowiecznejPrzewodniczący Sekcji: prof. dr hab. Mikołaj Olszewski (PAN)
Sekretarz Sekcji: dr hab. Dorota Zygmuntowicz, prof. PAN

obradom przewodniczy

dr hab. Monika Komsta

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

obrady sekcji w sesjach równoległych

sesja równoległa B

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X