Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

2019pt13wrz12:1512:45Koncepcja o nieskończonej liczbie wszechświatów jako argument na rzecz teizmu, a problem empirycznej rozstrzygalności twierdzeń metafizycznychdr hab. Piotr Bylica, prof. UZ (Uniwersytet Zielonogórski)12:15 - 12:45 C-324 (Collegium Jana Pawła II) organizator: Sekcja Filozofii Przyrody i Filozofii Przyrodoznawstwa

abstrakt

Występujące we współczesnej nauce koncepcje wszechświatów równoległych czy wieloświata (multiversum) wykorzystuje się do wyjaśnienia pewnych obserwowalnych własności Wszechświata w sposób neutralizujący teistyczne interpretacje a) Teorii Wielkiego Wybuchu, która pozwala na przyjęcie tezy o czasowym początku Wszechświata, b) empirycznie stwierdzalnego tzw. „subtelnego dopasowania” (fine tuning) podstawowych stałych fizycznych, mogącego sugerować istnienie Stwórcy-Projektanta odpowiedzialnego za to dopasowanie. Wbrew jednak anty-teistycznym motywacjom nawet gdyby koncepcja wieloświata okazała się teorią empirycznie sprawdzalną i zostałaby w sensie popperowskim “potwierdzona”, to w rzeczywistości nie stanowiłaby zagrożenia dla teistycznej doktryny o stworzeniu. Co więcej, jej potwierdzenie mogłoby być uznane za kolejny argument na rzecz idei istnienia nadnaturalnego Stwórcy na mocy tzw. „zasady pełności” opisanej przez A. Lovejoya. Ta zasada przyjmowana i wiązana z Bogiem nie tylko przez myślicieli średniowiecznych, ale i przez wielu nowożytnych uczonych-przyrodników prowadziła niekiedy tych ostatnich do przyjęcia, że wręcz konieczne jest, by liczba wszechświatów stworzonych przez nieskończenie potężnego i dobrego Boga była również nieskończona. Teistyczna teza o istnieniu nadnaturalnego Stwórcy daje się więc pogodzić z dwoma radykalnie niezgodnymi i potencjalnie empirycznymi koncepcjami na temat liczby wszechświatów, co nie świadczy najlepiej o jej wartości poznawczej. Okazuje się koncepcją czysto metafizyczną w sensie neopozytywistycznym. Podobnie jednak metafizyczny i poznawczo wątpliwy charakter ma sama teoria o nieskończonej liczbie wszechświatów czy to w wersji motywowanej metafizyczną zasadą pełni, czy chęcią oddalenia teistycznej interpretacji na rzecz metafizyki naturalistycznej. W tym drugim wypadku pozwala na wyjaśnienie dowolnych własności i zdarzeń obserwowanych w naszym wszechświecie jako będących wynikiem działania czysto naturalnych i nieintencjonalnych sił.

 

dzień i godzina

(Piątek) 12:15 - 12:45

sala

C-324 (Collegium Jana Pawła II)

organizator

Sekcja Filozofii Przyrody i Filozofii Przyrodoznawstwaprzewodniczący Sekcji ks. prof. Janusz Mączka (UPJPII)
sekretarz Sekcji o. dr Jacek Poznański SJ (AIK)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X