Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

2019pt13wrz10:3011:00Hybrydowe systemy poznawcze – natura i rodzajedr hab. Robert Poczobut (Uniwersytet w Białymstoku)10:30 - 11:00 GG-208 (Gmach Główny KUL) organizator: Sekcja Filozofii Umysłu i Kognitywistyki

abstrakt

“W kognitywistyce wyróżnia się systemy poznawcze: naturalne, sztuczne i hybrydowe. Kryterium podziału na systemy naturalne i sztuczne stanowi sposób ich powstania (geneza), a także rodzaj substratu (to, z czego są zbudowane) oraz architektura poznawcza (charakterystyczne mechanizmy przetwarzania informacji). Do klasy systemów hybrydowych należą mieszane systemy poznawcze (częściowo naturalne, częściowo sztuczne) – wykorzystujące w swoim funkcjonowaniu sztuczne komponenty (wbudowane lub sprzężone z układami naturalnymi).

W centrum zainteresowania kognitywistyki znajdowały się głównie systemy naturalne i sztuczne. Zdecydowanie mniej uwagi poświęcano systemom hybrydowym. Tymczasem wiążą się z nimi interesujące problemy teoretyczne i praktyczne. W referacie skupię się na następujących zagadnieniach:
i. definicja hybrydowych systemów poznawczych i ich relacja do systemów naturalnych i sztucznych,
ii. rodzaje systemów hybrydowych – systemy wykorzystujące proste narzędzia poznawcze i wzmacniacze percepcyjne, organizmy cybernetyczne (augmentacja i substytucja sensoryczna), systemy z implantami kognitywnymi (sztuczne składniki mechanizmów poznawczych), interfejsy mózg-komputer, hybrydowe systemy inteligentne (hybrid-augmented intelligence),
iii. mechanistyczne ujęcie systemów hybrydowych a koncepcja rozszerzonego umysłu i poznania.

Z filozoficznego punktu widzenia interesująca jest teza, że procesy poznawcze realizowane za pomocą naturalnych narządów poznawczych można zrealizować także na bazie układów sztucznych – zastępując artefaktami uszkodzone komponenty naturalnych mechanizmów poznawczych. Co więcej, sprzężenie układów naturalnych z układami sztucznymi (możliwe są różne rodzaje takich sprzężeń), umożliwia nie tylko odtworzenie funkcji utraconych, ale stwarza również nowe możliwości poznawcze, nieosiągalne dla systemów naturalnych. Wieloraka hybrydyzacja ludzkich systemów poznawczych stanowi jedną ze ścieżek rozwoju (ewolucji) umysłu i poznania na naszej planecie.

1. Abbott A. (2006), Neuroprosthetics. In serach of the sixth sense, „Nature”, 442, s. 125-127.
2. Brooks R. (2002), Flesh and Machines, New York: Pantheon.
3. Clark A. (2008), Supersizing the Mind. Embodiment. Action, and Cognitive Extension, Oxford University Press.
4. Donoghue J. (2002), Connecting cortex to machines: recent advances in brain interfaces, „Nature Neuroscience”, 5 (Supp.), s. 1085-1088.
5. Graves A. et al. (2016), Hybrid computing using a neural network with dynamic external memory, „Nature”, 538 (7626), s. 471-476.
6. Simon H. (1969), The Science of the Artificial, Cambridge Mass.: MIT Press.
7. Wolpow J (2007), Brain-computer interfaces as a new brain output pathways, „Journal of Physiology”, 579, s. 613-619.
8. Zheng N. et al. (2017), Hybrid-augmented intelligence: collaboration and cognition, „Frontiers of Information Technology & Electronic Engineering”, 18(2), s. 153-179.

dzień i godzina

(Piątek) 10:30 - 11:00

sala

GG-208 (Gmach Główny KUL)

organizator

Sekcja Filozofii Umysłu i KognitywistykiPrzewodnicząca Sekcji: prof. dr hab. Urszula Żegleń (UMK)
Sekretarz Sekcji: dr Daniel Żuromski (UMK)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Font Resize
Contrast
X