Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

śr11wrz17:0017:30Georgesa Lemaître’a koncepcja relacji nauka-religiadr hab. Dariusz Dąbek (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II)17:00 - 17:30 C-306 (Collegium Jana Pawła II) organizator: Sekcja Filozofii Przyrody i Filozofii Przyrodoznawstwa

abstrakt

Tworzenie w miarę całościowego, a zarazem spójnego obrazu świata jest jednym z głównych celów poznawczej działalności człowieka. W obrazie takim występują elementy naukowe, filozoficzne (metafizyczne, epistemologiczne, filozoficzno-przyrodnicze, etyczne) i teologiczne. W procesie tworzenia tego obrazu i ustalania zależności między nauką i religią ważną rolę odgrywa analiza filozoficzna. Z jednej bowiem strony teorie naukowe wykazują otwartość na różnego typu interpretacje filozoficzne, z drugiej zaś obecne w światopoglądzie elementy teologiczne ujmowane w perspektywie filozoficznej charakteryzują się otwartością na wyniki nauki. Dokonana w taki sposób synteza może stać się wartościową propozycją formowania światopoglądu opartego na osiągnięciach nauki, dopełnionego elementami ich filozoficznej interpretacji i niestojącymi do nich w opozycji przekonaniami religijnymi.

W analizie poglądów Lemaître’a dotyczących rozpatrywanej problematyki został wykorzystany zaproponowany przez Iana Barboura schemat interpretacyjny, w którym wyróżnione są cztery typy relacji nauka-religia: 1) konflikt, 2) niezależność (neutralność), 3) dialog, 4) integracja. Twórca hipotezy Atomu Pierwotnego (nazwanej później teorią Wielkiego Wybuchu) był zwolennikiem niezależności obydwu dziedzin. Akceptując zarówno osobliwość początkową jak i wiarę w Boga-Stwórcę, w kwestii relacji między nauką a wiarą kierował się zasadą rozdziału. Uważał je za dwie a pełni autonomiczne, choć niewykluczające się płaszczyzny ludzkiego poznania, których nie należy mieszać. W badaniach naukowych uczony winien dystansować się od przekonań religijnych. Nie oznacza to wprawdzie zakazu interpretowania teorii naukowych w duchu jakiejś filozofii lub religii. Jednakże żadna z takich interpretacji nie może wchodzić w zakres nauki. Kierując się taką zasadą, Lemaître sprzeciwiał się utożsamianiu osobliwości początkowej z początkiem rozumianym jako momentem stworzenia świata z niczego. Podkreślał, że osobliwość początkowa jest neutralna względem kwestii metafizycznych czy religijnych i jako taka nie stanowi poparcia ani chrześcijańskiej tezy o stworzeniu świata z nicości, ani też materialistycznej tezy negującej istnienie rzeczywistości transcendentnej.

dzień i godzina

(środa) 17:00 - 17:30

sala

C-306 (Collegium Jana Pawła II)

organizator

Sekcja Filozofii Przyrody i Filozofii Przyrodoznawstwaprzewodniczący Sekcji ks. prof. Janusz Mączka (UPJPII)
sekretarz Sekcji o. dr Jacek Poznański SJ (AIK)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X