Polski Zjazd Filozoficzny

wrzesień, 2019

śr11wrz18:4519:15Blaustein jako fenomenolog: O sporach wokół psychologii opisowej w szkole Twardowskiegodr hab. Witold Płotka, prof. UKSW (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie)18:45 - 19:15 C-241A (Collegium Jana Pawła II) organizator: Sekcja Historii Filozofii Polskiej sympozjum lub panel:Obecność myśli Kazimierza Twardowskiego we wczesnej fenomenologii polskiej

abstrakt

Filozofię Leopolda Blausteina (1905–1942 [lub 1944]) zazwyczaj interpretuje się w dwóch różnych kontekstach. I tak, albo ujmuje się ją w odniesieniu do Szkoły Lwowsko-Warszawskiej jako tzw. „fenomenologię analityczną”, co ma podkreślać jej związki z ogólnym nastawieniem badawczym opracowanym przez Twardowskiego (np. Miśkiewicz, Woleński), albo mówi się o niej w konfrontacji z ideami Husserla (np. Gilicka, Pokropski). Wydaje się jednak, że oba podejścia nie są w pełni adekwatne. Rozumienie Blausteina jako filozofa, który stosuje odmianę metody opracowanej w Szkole Lwowsko-Warszawskiej pomija jej dalsze źródła w filozofii Brentana. Z kolei ograniczenie się do Husserla może prowadzić (jak u Pokropskiego) do dyskusyjnego wniosku, że Blaustein, krytykując autora Badań logicznych, nie może być uznany za fenomenologa, bo odrzuca jego ustalenia. Biorąc to pod uwagę, w referacie podejmuje się próbę bliższego określenia ram interpretacyjnych, które byłyby właściwe dla opisania specyfiki filozofii Blausteina. Broni się przy tym tezy, że filozofia ta jest fenomenologicznie przedefiniowaną psychologią opisową w rozumieniu bliskim (chociaż nie tożsamym) ekspozycji znanej z I wydania Badań logicznych. Dlatego ogólną ramę interpretacyjną dla tej filozofii stanowią raczej Brentano, Twardowski, (częściowo) Husserl oraz Stumpf.

Aby to pokazać, w referacie sięga się do polemik podejmowanych przez Blausteina z Ingardenem, Auerbachem i Filozofówną. Polemiki te zdają się świadczyć o tym, że Blaustein nie akceptował ejdetycznych i transcendentalnych metod fenomenologii, ale jednocześnie dążył do ominięcia sceptycznych konsekwencji psychologii opisowej jako nauki wyłącznie empirycznej. W tym kontekście Blaustein podkreślał, że analiza zjawisk psychicznych nie powinna ograniczać się do egzemplarycznie pojedynczej psychiki. Jednocześnie nie postulował przeprowadzenia redukcji transcendentalnej, która umożliwiałaby badanie struktur a priori, ponieważ — jak dowodził — to niesie w sobie niebezpieczeństwo idealizmu. Aby ominąć te problemy, Blaustein twierdził, że psychologia opisowa dotyczy typów przeżyć, a nie ich istot lub struktur a priori. W referacie ostatecznie utrzymuje się, że Blaustein stosował fenomenologicznie zorientowaną psychologię opisową przede wszystkim na gruncie estetyki, badając przeżycie estetyczne jako złożenie różnych rodzajów przedstawień.

dzień i godzina

(środa) 18:45 - 19:15

sala

C-241A (Collegium Jana Pawła II)

organizator

Sekcja Historii Filozofii PolskiejPrzewodniczący Sekcji: dr hab. Andrzej Wawrzynowicz, prof. UAM
Sekretarz Sekcji: mgr Krystian Pawlaczyk (UAM)

obradom przewodniczy

dr hab. Marek Piwowarczyk, prof. KUL

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Font Resize
Contrast
X